Selvedin je, od rođenja, bio stođavo, po bosanski rečeno. Ali radije ću ga zvati Biser, jer iz tog nadimka čuje se partizanština koja je meni, otkako znam za se, imala opori miris hajdučke trave. Jednom mu je otac, čije su zabrane ovom možda odveć krilatom dječaku svijet činile preuskim, možda čak i pruskim, rekao da više ne smije brati zelene jabuke. Sjutradan, Biser se popne na najrodniju jabuku u dvorištu i svaki plod krvnički nagrize. Neki su brzo opali, ali dvadesetak ih je uspjelo da sazrije s Biserovim prstenom na kori.